Hår og Pippi

Det har blitt nokre overraskingar i samveret med barna i barneheimen. Her kjem to døme.  Første gong eg var der hadde sett meg ned for å prate med eit par av dei. Då kom det ein heil skokk, minst 20, og alle ville nærast mogleg. Eg tykkjer det er kjekt å stryke ungar over håret, både heime og andre stader. Håret til afrikanarar er jo heilt annleis – mykje striare og nokså uvant. Så eg tok på hovudet til nokre av dei. Det inspirerte fleire til å ta på mitt hår, som det har blitt mykje mindre av etter kvart – ikkje serleg spanande skulle ein tru. Men det stoppa ikkje der, dei var òg interesserte i huda og blodårene på hender og underarmar og dei ørsmå håra på hendene. Så eg vart nøye utforska.

Seinare har fleire kjende  fortalt om tilsvarande opplevingar.  Biletet viser at barnebarn  Victoria opplevde det same sommaren 2012.

Bursdagsfeiring i barneheimen

Gracious, eldste dotter til Neema og Godbless, feira 11 års dag då eg var på besøk i februar 2013. Dette var ei interessant oppleving. Med mange små og ein del vaksne, var det over 100 gjester.

På bildet kan de sjå at dei minste borna sat i trappa til huset. Dei som var større sat på stolar som vart tekne ut frå matsalen. Dei eldste sat bakarst. Alle gledde seg og det vart høg og god stemning.

 

Familiereise dag 3

Nytt innlegg ligger under 2012;

Klikk på link her:
Hyl og tårer i Moshi og utsikt til Afrikas høyeste fjell

Frøydis Nordbustad - 80 år og framleis aktiv!

Har du nokon gong tenkt tanken korleis det vil vere å bu i lag med folk som snakkar eit språk du ikkje skjønner eit einaste ord av? Frøydis opplevde dette i Iraqw-stammen i 1959 etter at ho kom som misjonær til Mbulu i Tanzania i 1958. Då var ho 25 år gamal og hadde lærarutdanning.

Iraqw-språket

Det er ca 1,5 mill menneske som snakkar Iraqw-språket. Som mange andre språk i Tanzania var det ikkje skrifteleggjort. Frøydis fekk eit svært godt forhold til folket og vart teke i mot med opne armar. Etter studium i språklære (lingvistikk) i England i 1963-64, tok ho til med å alfabetisere, utarbeide grammatikk og ordbok.  Etter kvart skreiv ho òg folkeminnebøker slik at folk hadde noko dei kunne lese. Biletet viser Frøydis i unge år.

Hausttakkegudsteneste

Nyleg var eg invitert til gudstenesta i Leikanger kyrkje for å fortelje om det arbeidet som Neema og Godbless utfører med barneheim og skule. Det var hausttakke-gudsteneste og 4-åringane fekk kyrkjeboka si, så innhaldet var prega av dette – ei god stund for borna og oss andre. Pengane som kom inn skulle gå til Tanzania – folk på Leikanger er gåvmilde!

Det er mykje kollekt i kyrkjene i Tanzania, rekorden så langt for min del er seks kollektar, tre av dei gjaldt servering av kaker og te til prestar som skulle komme på besøk. Dei to første gongene kom det inn for lite. Og så er det ofte auksjon, særleg når det er hausttakke-gudsteneste. Mange er fattige og har lite kontantar, men nokre jordbruksprodukt har dei fleste – fem egg, litt mais, ei høne (ein gong fekk eg tilslaget), ei geit (som eg heldigvis ikkje fekk tilslaget på) eller bananar som de ser Emmy ber heim på hovudet – ei tung bør i 20 minutt!

På skulen

Det har blitt besøk på skulen kvar gong eg har vore hjå Neema og Godbless, etter 2009. Ein del ting er nokså enkelt å fange opp, andre ting krev meir tid, t.d. korleis livet er i klasserommet.

Organiseringa av skuledagen er slik:

Før skulen tek til er det ½ t. der elevane er oppstilte ute. Dei står under dei store trea som har greiner med mykje blad slik at dei gjev skugge. Denne stunda syng dei og beveger seg til rytmane og dei får høyre formaningstalar om at dei må arbeide hardt og at dei må følgje skulen sitt regelverk.

Regelverket er i 14 punkt og presiserer alt som ikkje er lov -  stele, sloss, ha med skarpe gjenstandar, ha med pengar, ha med mat – dei får maten dei treng på skulen -, ha med mobiltelefonar osb. Dei skal vere presise, respektere lærarane, halde klasseromma reine osb. Dei pliktar å ha på skulen si uniform og på skulen skal dei berre snakke engelsk (dei har engelsk som undervisningsspråk ved denne skulen).

Alle høyrer etter i samlingsstunda om morgonen og det er ikkje småprating. På signal marsjerer dei på rekke inn i klasseromma medan dei syng ein song, av full hals, sjå bilete.

Dag 2 av vår reise juli 2012

Se nytt innlegg her: http://smallandbigintanzania.blogspot.no/2012/07/mange-inntrykk.html

Vatn

Heimen til Neema og Godbless ligg like ved ei elv med ganske reint vatn,  som kjem frå Kilimanjaro-fjellet. Det er rikeleg med vatn det meste av året, men det blir langt mindre når det har vore tørkeperiode. Eg vil tippe på at maks mengde vatn er om lag som når Sogndalselva er lita.

Når det er flaum, er vatnet nokså brunt av jord, men venteleg ikkje sterkt forureina på andre måtar.  Då eg besøkte dei første gong, i 2006, kom alt vatnet dei brukte frå denne elva. Høgdeskilnaden mellom huset og elva er rundt 20 m så det er ein strevsam jobb sj
ølv for unge spreke karar å bere vatnet opp i 20 l bøtter.

GREETINGS AND THANKS

(Written by Godbless and Neema)

 

In a country where poverty impact is 80% of the population keeping children healthy, educated, giving them greater child right and protection is a daily struggle.


Bethel Home and school is a registered non-profit community organisation (no: 3604 yr. 2008.) devoted to assist children who are living without parents (orphans)/ relatives to take care of them, abandoned children and children from poor and hardship families. Therefore Bethel home and school is mainly established to deal with these 3 groups under the supervision of Rev. Godbless and Neema. (Bethel Home and school is what is called Barneheimen in the blogg – comment from Bjørn) 

Not genuin

På siste turen lærde eg eit nytt uttrykk,  eller rettare kva meininga var med dette uttrykket. Når Godbless og andre seier Not genuin, så tyder det at produktet er frå Kina, dvs ikkje frå England eller Tyskland, der det genuine kjem frå. Not genuin-produkta er billigare, men har låg kvalitet.